هغه څوک چې بېګناه ماشومان، ښځې او زاړه خلک وژني او د هغوی کورونه ورانوي، هېڅ غیرت او حیثیت نه لري
زموږ د لوی افغانستان ګران ولسه
تاسو ولیدل چې څلور ورځې وړاندې، د ۲۰۲۶ کال د اپرېل په ۲۷مه، د پاکستان پوځ د افغانستان په کونړ ولایت کې د استوګنې کورونه او د سید جمالالدین پوهنتون د الوتکو، ډرونونو او توغندیو په وسیله بمبار کړل. د دې بریدونو په پایله کې اته کسان ووژل سول، چې پکښې ماشومان، ښځې او زاړه کسان شامل وه، او شاوخوا ۸۵ نور ټپیان سول، چې نږدې ۳۰ تنه یې محصلین وه
دا کړنې د پاکستان د کرایه سوو، بېوجدانه غلو او ډاکوګانو له خوا ترسره سوې دي، چې موږ یې په کلکه غندو او هغوی ۱۰۰ سلنه لوی مجرمان او ترهګر دی
د ۲۰۲۶ کال د مې په لومړۍ نېټه، د رسنیو د راپور له مخی د سورصلیب نړیوالې کمېټې خبر خپور کړ چې د افغانستان په ختیځ، د نورستان ولایت کې شاوخوا ۱۳۶,۰۰۰ خلک د څو اونیو لپاره له خوړو، طبي خدماتو او بنسټیزو اسانتیاوو بېبرخې پاتې سوي وه، وروسته له هغه چې د پاکستان پوځ په نورستان کی یوه مهمه لاره بنده کړی وه
د ۲۰۲۶ کال د اپرېل په ۲۸مه او ۳۰مه، توغندي د پښتونخوا ولایت په انګور اډه او باجوړ ولسوالیو کې ولګېدلی، چې ۱۶ کسان یې ټپیان کړل. سربېره پر دې، د اپرېل په ۲۹مه، څلور توغندي د بلوچستان په کوټه ښار کې ولګېدلی، چې له امله یې ځینی کورونه زیانمن سول. دا بریدونه هم د پاکستان د کرایه سوو غلو او ډاکوګانو له خوا په پښتونخوا او بلوچستان کې ترسره سوي دی، په داسې حال کې چې پاکستان په ناحقه ادعا وکړه چې دا بریدونه د ډیورنډ کرښې له بلې غاړې څخه سوي دي. د هغوی ستراتیژي دا ده چې د لوی افغانستان د خلکو ترمنځ د ډیورنډ کرښې دواړو خواوو کې شخړې راوپاروي. خو د هغوی جادو او چلبازی نور کار نه کوي. د هغوی سیاست ناکام سوی دی— دا خبره هم د لوی افغانستان ولس ته او هم نړیوالې ټولنې ته څرګنده سوې ده
د ۲۰۲۶ کال د اپرېل په ۲۲مه، د بخښنې نړیوال سازمان راپور ورکړ چې ښاغلی علي وزیر، مدنی فعال، د بشري حقونو مدافع او پخوانی پارلماني غړی، د ۲۰۲۶ کال د مارچ په ۱۶مه له ضمانت وروسته خوشې سو، خو په هماغه ورځ بېرته په ناحقه ونیول سو. د بخښنې نړیوال سازمان د هغه د سمدستي خوشې کېدو غوښتنه وکړه. له ۲۰۲۰ کال راهیسې، هغه په وار وار بندي سوی دي او د بېبنسټه تورونو سره مخ کېږي، تر څو د بشري حقونو د دفاع په هکله چپ پاته سي
سربېره پر دې، د بشري حقونو فعالانې ډاکټره مهرنګ بلوچ او مېرمن بیبو بلوچ د ۲۰۲۵ کال له مارچ راهیسې په بند کې دي، ځکه چې هغوی د خپلو حقونو غوښتنه کړې وه او د بېګناه خلکو د جبري ورکولو پر ضد یې ږغ پورته کړی وو. همدارنګه لسګونه زره نور بېګناه خلک، چې پکښې ژورنالستان، فعالان، ډاکټران، لوستي کسان او پارلماني غړي شامل دي، په ناحقه بندیان سوي دي
هغه څوک چې خپل حقونه او ازادي غواړي، ترهګر نه دی، بلکې یو وطنپال دی، چې غواړي خپل ځان، خپل ولس، خپله خاوره او راتلونکي نسلونه له جنایتکارو غلو او ډاکوګانو څخه آزاد کړی
موږ بله هېڅ لاره نه وینو، پرته له دې چې خپل ولس، خپله خاوره او خپل راتلونکي نسلونه د تل لپاره له دغو غلو او ډاکوګانو څخه خلاص کړو. موږ په ښکاره توګه وایو چې د خپل لوی افغانستان له خاورې به یو سانتي متر هم پاکستان ته پرېنږدو او هېڅکله به د دغو کرایه سوو غلو او ډاکوګانو هغه شرایط ونه منو چې پر موږ تپل کېږي
په درنښت
Whoever kills innocent children, women, and the elderly and destroys their homes has no honor.
Our beloved people of Greater Afghanistan,
You have seen that four days ago, on April 27, 2026, the Pakistani military attacked residential homes as well as Said Jamaluddin University in Afghanistan’s Kunar Province using aircraft, drones, and missiles. As a result, eight people were killed, including children, women, and the elderly, and about 85 others were injured, including around 30 students.
These acts were carried out by hired, unscrupulous thieves and bandits of Pakistan, whom we condemn as criminal and 100 percent terrorist.
On May 1, 2026, it was reported in the media that the International Committee of the Red Cross stated that in eastern Afghanistan, in Nuristan Province, around 136,000 people had been cut off from food, medical care, and basic services for several weeks after a key road in Afghanistan was blocked by Pakistan’s military.
On April 28 and 30, 2026, rockets struck in Pashtunkhwa Province, in the districts of Angor Ada and Bajaur, injuring 16 people. In addition, on April 29, 2026, four rockets landed in Quetta, Pakistan, damaging several residential homes. These attacks in Pashtunkhwa and Balochistan were also carried out by the hired thieves and bandits Pakistans itself, while Pakistan simultaneously falsely claimed that the rocket attacks had originated from the other side of the Durand Line. Their strategy aims to incite conflict among the people of Greater Afghanistan on both sides of the Durand Line. But their deception and trickery no longer work. Their policy has failed—this has become clear to both the people of Greater Afghanistan and the international community.
On April 22, 2026, Amnesty International reported that Mr. Ali Wazir, an activist, human rights defender, and former member of parliament, was unjustly re-arrested on the same day shortly after his release on bail on March 16, 2026. Amnesty International called for his immediate release. Since 2020, he has been repeatedly detained and charged with baseless accusations in order to silence him because of his work against human rights violations.
Furthermore, the human rights activists Dr. Mahrang Baloch and Ms. Beebow Baloch have been held in custody since March 2025 for demanding their rights and protesting against the enforced disappearances of innocent people. Likewise, tens of thousands of other innocent people are imprisoned, including journalists, activists, doctors, educated individuals, and members of parliament, all unjustly accused.
Whoever demands their rights and freedom is not a terrorist, but a patriot who seeks to free themselves, their people, their territory, and future generations from criminal thieves and bandits.
We see no other choice but to permanently free our people, our territory, and our future generations from such thieves and bandits. We make it clear that we will not cede a single centimeter of our land of Greater Afghanistan to Pakistan, and under no circumstances will we accept conditions imposed on us by these hired thieves and bandits.
Yours sincerely,